[p. 191]
Sipko Melissen
Drie gedichten
als ik naast hem loop door de Leidsestraat
zo op een donderdagmiddag
geen zon geen regen
en ik kijk naar zijn lijf
dat naast mij gaat
en ik zie mijzelf in spiegelruiten
zo naar hem kijken
dan kan ik niet bevatten
dat ook dit weer gaat
daar moet je ons zien stappen
vóór wij de brug gaan nemen
twee lichamen die lopen
alsof er geen dood bestaat
[p. 192]
nooit kan het dichter komen dan dit
op de rand van het trottoir
ik sta naast je
en ik houd je hand vast
even
kinderen spelen het
je draait van mij weg
je rug zoals je loopt
deuren gaan open en dicht
en je verdwijnt
richting west
nooit was ik zo van de kaart
[p. 193]
La vita nuova
het liefst wandel ik in het licht
van de tekeningen van Rembrandt
van Job gekregen
hier bleven uitzichten ongeschonden
waar vind ik nog zulke wegen
de wind gaat er over
en veegt de hemel schoon tot aan de horizon
boerderijen liggen zwaar op de aarde
te wachten op nieuw leven
alles gaat open
emmers worden neergezet
een koe komt in beweging
ik ga langs de vaart
zit aan de kant
kom het pad op
en sta verstomd over zoveel zon op zulke bomen
op dit punt gekomen
word ik getrokken tot de kroeg
waarop ik steeds weer stuit
een zeilboot ligt te wachten op een tocht
voor ik de bocht om sla
aarzelen mijn ogen:
gaat de deur bewegen
een jongen die naar buiten komt
mij groet
en vraagt of ik soms iemand zoek?
