[p. 791]
[Gedichten]
Intimiteit:
een lichaam ontzagwekkend
van kwetsbare naaktheid
behoeder van het onderhuids
en schuw geheim dat zich
– heel even – blootgeeft.
Maar ook
onze sprakeloze wanhoop
toen in het avondlicht de kamer
ineens op eigen kracht ging stijgen
en in de ruimte hangen bleef
zonder verband met de wereld
van treinen, nieuwsberichten
en mensen om gedekte tafels heen.
Alsof we gewogen waren en
te licht bevonden
voor de begane grond.
Hanny Michaelis
[p. 792]
Ik weet niet
of er woorden bestaan
die de geur van je huid
kunnen vangen, het beweeglijke
licht in je ogen, de warmte
die in me opspringt zodra
je me aanraakt, het rulle
gevoel van je haar
aan mijn vingertoppen,
de bloemblaadjestere huid
van je oogleden tegen
mijn lippen.
Als daar woorden voor waren,
kon ik alles snel
vastleggen op papier
voor als je er niet bent
(en dat is dikwijls).
Hanny Michaelis
