Hij was de fijnste instrumentmaker van de fabriek

Nauwkeurig tot op de duizendste millimeter

 

Toen de geschiedenis voor de zoveelste maal

Kreunend op de slagvelden van Europa

Klaar kwam

Stond hij onthand

Met schuifmaat vijl en micrometer

 

Bij een razzia gegrepen

En weggevoerd

Kwam hij nog wel terug

Maar eigenlijk ongaarne

Hij zwaaide zo raar op zijn benen

Een groot gat in zijn linker long

 

Op zijn ziekbed

Vijlde hij zichzelf geduldig

Hoe langer hoe kleiner

Tot hij tenslotte precies

Door het gat heen kon