[p. 75]
D. Hillenius Vier gedichten
Verband?
Plotseling honderde gierzwaluwen
enkele grote zwartwitte van de alpen
vlak boven en langs ons heen
nooit zoveel, zo laag bij de grond
ook hoorde ik boomkikkers kwaken
de eerste keer deze reis
kort daarna regen, grote druppels zonder verband
zonder dat de zon verdween
[p. 76]
Zon eindigde in daaglijkse routine
maar de wolken die nog vers van aarde
opgestegen niets van afscheid wisten
scheurden zich in paniek
en toonden mij die alles van daaglijksheid
en afscheid weet
en steeds niet went
verschriklijke couleuren
[p. 77]
Het geluid van padjes
samen, apart, nog een wat verder
iets lager, samen in scheef accoord
onvindbaar want telkens andere
padjes even verder, samen
hinkend, apart, samen
terwijl die vlak bij mijn voet
even hun adem inhouden
[p. 78]
De rozen passeren één moment in ander licht
muziek verbreekt een deur waarachter
onaangetast stapels belevenissen
speeltuigen slordig achtergelaten
door haastige, niet meer in dode meesters
geïnteresseerde bedienden
tekens waarin kenners muziek herkennen
maar niet welke
kleverig stof wat wormen achterlaten
