[p. 32]
…éen grijpt een fluit en kijkt er naar
pp en speelt dan maar
vriend twee maakt een gelijk gebaar
en speelt zowaar
een derde stem ompijpt het paar
en speelt het klaar
een ander weer zet haar op snaar
p en speelt en staart
alsof hij op zee spelevaart
en spelen maar
gevijven maakt van zessen klaar
en spelen maar
en mond en mondstuk gaan gepaard
mf en spelen maar
niets dat dit leven evenaart
en spelen maar
en vingers gaan op bedevaart
en spelen maar
de hemel wacht al wie weet waar
f en kwelen maar
want zingen is de hemel waard
voortspelen maar
tot men vereend ten hemel vaart
doorspelen maar
de hemelnimfen zijn al daar
p en strelen maar
nu elk zich geeft aan een van haar
en spelen maar
en spelen
maar en
pp spelen
maar….
Lees de Tirade Blog

Mij is de wrake – over vechtfilms
Mijn eerste vechtfilms waren ongetwijfeld met Bud Spencer en Terence Hill, die eigenlijk Carlo Pedersoli en Mario Girotti heetten. Zeer opmerkelijk: helden in de zogenaamde spaghetti-westerns (gemaakt in Italië) moesten blijkbaar een Amerikaanse naam om het spaghetti-aspect te verdoezelen. Bud was een vriendelijke iets domme dikke reus die mensen het liefste met een vuist als...
Lees verder
Onder de moede blaren - over het bos
De encyclopedie van het geluk 31 Het is warm en ik verlang intens naar de koelte van het bos. Ik ben opgegroeid op de scheidslijn tussen bos en veld dus je kon altijd beide kanten uit, maar ik zat van jongs af aan het meest in het bos. Zoals je in een oceaan op een...
Lees verder
Veerkracht
Of hij zich inliet met Oosterse wijsbegeerte of een geschoold stoïcijn was weet ik niet, maar zonder dit soort levenskunsten kan ik niet begrijpen met welke onthechtheid dichter Chris van Geel het lot dat hem ten deel gevallen was tegemoet schijnt te hebben getreden. Het gebeurde in 1972, twee jaar voor zijn overlijden, toen hij...
Lees verder
Blog archief



