[p. 594]
Er gaat niets boven storm
de ogenblikkelijke zielsverhuizing van de lucht
gepaard met hemelhoge kussen
waardoor de aarde en de zee
elkaar hun liefde
bewijzen.
Een vrolijke verloving in de lucht
een bruiloftsfeest van geest en vlokken
de hemel en het land staan in elkanders armen
alle windstreken dansen hand in hand
het vliegend zaad stort zich in diepe vlagen uit
en het waanzinnig ogenblik
wordt eindeloos herhaald.
Geen angst voor zwangerschap
belemmert ruggespraak
of leedvermaak.
De zee schuimt als een schoot
geboorte volgt op dood
als hongersnood op overdaad
de aarde kent geen maat van haar genot.
En zelfs de stilte tussen
de kussen
is vervuld
van God of ongeduld.
Adriaan Morriën
Lees de Tirade Blog

'Met een nog net coherent "goedenavond" eindigen, dat is een ongeschreven wet'* – Over het café
De encyclopedie van het geluk 27 In een café rijg je drankjes aan elkaar. Bij Carmiggelt klinkt het zo: ‘de boekhouder zet ‘m elke dag dionysisch op, vult de delicate schemer van de kroeg met zijn schelle stem en wordt alleen geduld omdat hij zo’n goed klantje is. Hij begint altijd met een pilsje. De...
Lees verder
Er geen vrij voor nemen
Sinds deze week zit ik in ronde zes van de roman waaraan ik in 2024 begon. De eerste anderhalf jaar gingen op aan het schrijven van de grote lijn: twee levens moesten worden vastgelegd, elk met een eigen begin. Er moest hoop zijn voor mijn opgroeiende personages, maar ook best wat tegenslag. Mijn wens was...
Lees verder
DE MENS ALS BIOPIC 14 De jongens Von Amsberg
‘Een koe laat elke 90 seconden een scheet, een mens 18 keer per dag. Het aantal scheten van een walvis kan alleen maar geschat worden.’ Zo ongeveer begint het toneelstuk Emily, of het geheim van Huis ten Bosch. De drie zonen van koningin Beatrix en prins Claus von Amsberg zitten in de centrale salon van...
Lees verder
Blog archief


