[p. 86]
Zaterdagnachtdichter
straks beieren de klokken dat God moet zijn geloofd
straks schreeuwen vroege supporters sport en brand
al wat een zondagcocon aan inkeer en spel belooft
springt dan binnen de kortste keren uit zijn band.
noem hem een dichterlijk lichtgewicht
een talent dat eigenlijk niets vermag
dan haken naar een onmogelijk gedicht
naar een nacht van zondag op zaterdag.
[p. 87]
De profundis
als Gij het vraagt
zal ik op zondag ter kerke gaan
profeten en psalmen en zon in de ramen
bleibst Du bei mir ik houd het wel uit.
als Gij het vraagt
zal ik op zondag de aktie niet schuwen
inhaken op diskussies dat het een aard heeft
solidaridit of solidaridat, Gij zegt het maar.
maar alle dagen van mijn leven
roep ik tot U uit de diepste diepten
dat ik in Uw huis verblijf wil houden
in het ontoegankelijk licht van Uw woning.
[p. 88]
Credo
Als ik – deo volente – nog eens ongelovig word
de blitz wil maken in picobello trainingspak
zondag in zondag uit de duinen in
god noch gebod aan de knikker
zie ik mijn geest al zweven
nader tot U
Lees de Tirade Blog

Honderd aspecten van de maan – over Japanse houtblokprint
De encyclopedie van het geluk 33 Onrecht kan een volk in beweging zetten, en een volk dat onrecht is aangedaan kan de wereld in beweging zetten… zo kan een rechtvaardige man een leger worden. Elke maan rijgt je vast aan alle eerdere die je zag. Een maanstenen snoer. Deze figuur, Shi Jin – met de...
Lees verder
Mij is de wrake – over vechtfilms
De encyclopedie van het geluk 32 Mijn eerste vechtfilms waren ongetwijfeld met Bud Spencer en Terence Hill, die eigenlijk Carlo Pedersoli en Mario Girotti heetten. Zeer opmerkelijk: helden in de zogenaamde spaghetti-westerns (gemaakt in Italië) moesten blijkbaar een Amerikaanse naam om het spaghetti-aspect te verdoezelen. Bud was een vriendelijke iets domme dikke reus die mensen...
Lees verder
Onder de moede blaren - over het bos
De encyclopedie van het geluk 31 Het is warm en ik verlang intens naar de koelte van het bos. Ik ben opgegroeid op de scheidslijn tussen bos en veld dus je kon altijd beide kanten uit, maar ik zat van jongs af aan het meest in het bos. Zoals je in een oceaan op een...
Lees verder
Blog archief


