[p. 440]
Kees van Domselaar
Gent
Daar lagen we, naakt, in de rouwkamer
van zo’n novotel, lammeren Gods
gepekeld in de zonde, verboden vruchten
airconditioning, nieuwbouw
in de schaamstijl van de tijd.
Vierentwintig kanalen volg ik
in het oude Gent, credit cards
verschaffen ons middeleeuwen.
Aluminium is het venster
dat ik sluit, zo internationaal
het binnen is, zo vreselijk
moeten wij elkaar beminnen.
[p. 441]
Bezwaar
Een bezwaar zo groot als rouw
legt vandaag een deken
over de dingen.
De wil daalt als modder
en buiten vliegt alles vol
met eksters.
We zijn gegadigd, geven antwoord, betalen
prijs voor het nieuws, voor het maken
van beelden, commentaren, verbanden
en daarna muziek, we verzamelen
daden, verzinnen een wereld
en avond aan avond
stottert de tijd.
De dagen, ze kantelen
op de rand
van onze heftigheid.
