intro

Tirade 456 biedt verhalen, gedichten, essays en besprekingen, reportages en betogen uit binnen- en buitenland. Met bijtende poëzie van Raymond Carver, nieuwe gedichten van Daan Doesborgh en Branko Van, en een van de jonge Spaanse dichteres Luna Miguel. Verhalen in dit nummer zijn van de hand van Pieter Kranenborg, Hans Boland en Kazim Cumert, plus een fragment uit de nieuwste roman van Arno Camenisch. De essays zijn verzorgd door Gustaaf Peek (over Japanse poëzie), Juan José Hoyos (over Pablo Escobar), Daniël Rovers (over Jeroen Mettes) en Carel Peeters (over Bregje Hofstede). Roman Helinski sluit af met een korte maar vlammende tirade. Tirade 456 is geïllustreerd door Suzanne van der Aa.

Nr. 456, 2014
Historisch
  • Omslag Tirade nr. 179
    Nr. 179, 1972
  • Omslag Tirade nr. 485
    Nr. 485, 2021
  • Omslag Tirade nr. 290
    Nr. 290, 1984
  • Omslag Tirade nr. 387
    Nr. 387, 2000
  • Omslag Tirade nr. 391
    Nr. 391, 2001
  • Omslag Tirade nr. 230
    Nr. 230, 1977
  • Omslag Tirade nr. 481
    Nr. 481, 2020
  • Omslag Tirade nr. 358
    Nr. 358, 1995
  • Omslag Tirade nr. 45
    Nr. 45, 1960
  • Omslag Tirade nr. 462
    Nr. 462, 2016
  • Omslag Tirade nr. 430
    Nr. 430, 2009
  • Omslag Tirade nr. 461
    Nr. 461, 2015
  • Omslag Tirade nr. 135
    Nr. 135, 1968
  • Omslag Tirade nr. 443
    Nr. 443, 2012
  • Omslag Tirade nr. 99
    Nr. 99, 1965
  • Omslag Tirade nr. 346
    Nr. 346, 1993
  • Omslag Tirade nr. 457
    Nr. 457, 2015
  • Omslag Tirade nr. 268
    Nr. 268, 1981
  • Omslag Tirade nr. 328
    Nr. 328, 1990
  • Omslag Tirade nr. 159
    Nr. 159, 1970
  • Omslag Tirade nr. 451
    Nr. 451, 2013
  • Omslag Tirade nr. 222
    Nr. 222, 1977
  • Omslag Tirade nr. 102
    Nr. 102, 1965
  • Omslag Tirade nr. 468
    Nr. 468, 2017
  • Omslag Tirade nr. 356
    Nr. 356, 1995

Lees de Tirade Blog

  • Afbeelding bij Het oude thuis - over het geluk van herinneren

    Het oude thuis - over het geluk van herinneren

    Larousse 24 Ik rust met mijn hoofd tegen een tuinmuur in Lissabon. Een muur aan mijn rechterzijde is begroeid met wingerd. Links klatert een fonteintje. Vannacht werd ik wakker met gierende doodsangst. Ik dacht dat ik dat wel achter me gelaten had. Ik word nooit meer zo wijs als ik was toen ik 30 was....
    Lees verder
  • Afbeelding bij Telefoon van school

    Telefoon van school

    Toen ik in de pauze van mijn les gehaast naar buiten ging om mijn voicemail af te luisteren bleek het bericht dat ik gekregen had niet van de school van mijn zoon. Het kwam van de speciaalzaak die mijn rijbewijsfoto had gemaakt; het bestand bleek beschadigd – of ik deze week nog langs kon komen....
    Lees verder
  • Afbeelding bij Winterslaap

    Winterslaap

    Ik heb nog nooit zo uitgezien naar de lente. Elke ochtend is als opstaan uit het graf – alsof ik me diep onder de grond bevind en me aan de randen van een koude kuil moet ophijsen. Dit mag geen gotische vertelling worden; wat ik bedoel is dat ik de hele tijd moe ben. Ook...
    Lees verder
Tirade bloggers
  • Foto van Jente Jong
    Jente Jong

    Jente Jong werkt als actrice, theatermaker en schrijver. In 2017 debuteerde ze met de roman Het intieme vreemde bij uitgeverij Querido. Daarnaast schrijft ze toneelstukken voor onder andere de Toneelmakerij en speelt ze in een jeugdvoorstelling en een poëzieprogramma. Voor Tirade schrijft ze over haar (eerste) stappen in de schrijverswereld.

  • Foto van Lia Tilon
    Lia Tilon

    Lia Tilon (1965) debuteerde in 2002 met de roman Huizen van papier bij Uitgeverij De Arbeiderspers. In 2012 publiceerde Uitgeverij Cossee haar roman Zielhond, in 2017 gevolgd door Archivaris van de wereld. Tilon schrijft romans en korte verhalen. Zij blogt over emigratie en de vraag wat heimwee is. Is heimwee wel verbonden met een plek in je leven, of aan het gevoel dat je had toen je je op die plek bevond? En maakt het wat uit?

  • Foto van Dünya Calikci
    Dünya Calikci

    Dünya Calikci (28) is een echte Amsterdammer en schrijver pur sang. Als student aan de opleiding Writing for Performance aan de HKU schrijft ze rauw, eerlijk en realistisch – altijd dicht op de huid. Haar werk draait om echte mensen en hun verhalen, zonder opsmuk of filter. Dünya zoekt de kwetsbaarheid op en vangt het alledaagse in woorden die blijven hangen.