Tirade 489

Tirade 489 is een editie vol muziek. In Shusaku Endo’s ‘Pianoconcert nr. 21’ klinkt het andante van Mozarts pianoconcert als er iets gruwelijks plaatsvindt. In ‘De Tutcheffs. Mensen zonder kinderen: Notities voor een roman’ van Kees Verheul is ‘een opera maar zonder intrige’ te horen. Fluitmuziek. Hoornsignalen. Slagwerk. In het proza van Thomas Heerma van Voss klinken vooral elektrische zagen en stemmen op de radio. De hoofdpersoon probeert eraan te ontsnappen door zijn oortjes in te doen en naar James Newton Howard, Nick Cave en Mark Kozelek te luisteren. In de kroeg van het verhaal van Jan van Mersbergen wordt nog wel wat muziek gedraaid, maar als er een man met een gitaarkoffer binnenkomt, moet zijn instrument in de koffer blijven. ‘Ga anders maar alvast buiten staan met je gitaar. Hier geen selfkickerij, oké!’ In stilte door naar de poëzie. Yasmin Veenman debuteert; verder nieuw werk van Kevin Amse, Steff Geelen, Ferdy Karto, Idwer de la Parra en Harm Hendrik ten Napel. Maarten Buser schreef een inleiding bij gedichten van Gail McConnell, die hij ook vertaalde. Arjaan van Nimwegen en Orsolya Réthelyi vertaalden werk van Miklós Radnóti: ‘Al tijden probeer ik het jou uit te leggen: / mijn stelsel van liefde – zoals dat van sterren; / een wezenlijk beeld moet het ooit kunnen zeggen.’

Nr. 489, 2022 | 

Bestel

Historisch
  • Nr. 196, 1974
  • Nr. 123, 1967
  • Nr. 469, 2017
  • Nr. 286, 1983
  • Nr. 136, 1968
  • Nr. 45, 1960
  • Nr. 72, 1962
  • Nr. 489, 2022
  • Nr. 265, 1981
  • Nr. 2, 1957
  • Nr. 398, 2003
  • Nr. 402, 2004
  • Nr. 461, 2015
  • Nr. 197, 1974
  • Nr. 360, 1995
  • Nr. 173, 1972
  • Nr. 7, 1957
  • Nr. 442, 2012
  • Nr. 390, 2001
  • Nr. 384, 2000
  • Nr. 457, 2015
  • Nr. 420, 2007
  • Nr. 183, 1973
  • Nr. 111, 1966
  • Nr. 312, 1987

Lees de Tirade Blog

  • Zo'n echte

    Drie jaar geleden was ik voor het eerst in Aardenburg, een stadje aan de onderkant van Nederland. Op een literaire avond speelde ik liedjes en droeg ik voor de eerste keer twee gedichten voor – ik was net gedebuteerd in Meander, en had me voorgenomen om me op de poëzie te storten. In de boekwinkel...
    Lees verder
  • Hawaii, a crying shame

    Voor wie wel eens een globe heeft vastgehouden is het een bekend gegeven. Je kunt de aarde zo draaien dat je vrijwel uitsluitend zee ziet. De Blue Marble, de foto die in 1972 genomen werd uit de Apollo 17 op 29.000 kilometer draagt niet voor niets die naam. 71% van het oppervlakte van de aarde...
    Lees verder
  • Scholen kijken

    De grote stoelendans is aangevangen. Wekelijks doen we vier middelbare scholen aan met onze zoon. Nadim heeft een lijstje met punten waarop hij die scholen scoren kan, en omdat zijn lijstje op de eettafel ligt, kijk ik regelmatig naar zijn uitdijende aantekeningen. God, wat houd ik van die jongen. Van zijn gebogen hoofd wanneer hij...
    Lees verder
Tirade bloggers
  • Tim Veeter

    Tim Veeter

    Tim Veeter (1991) is acteur en schrijver. Hij studeerde af als Theaterwetenschapper aan de UvA en genoot diverse acteeropleidingen. In zijn schrijfwerk speelt hij met taal en legt de nadruk op het perspectief en de ontwikkeling van de personages. Zijn verhalen zijn vaak licht absurdistisch, maar toch herkenbaar. Tim is woonachtig in Amsterdam.

  • Kees Snoek

    Kees Snoek (1952) doceerde Nederlandse taal en letterkunde aan universiteiten in Michigan, Indonesië, Nieuw-Zeeland en Frankrijk (Straatsburg en Parijs). Hij publiceerde onder meer de biografie van E. du Perron (2005) en vertaalde poëzie van Sitor Situmorang en Rendra. In augustus verscheen bij Van Oorschot Wissel op de toekomst, zijn keuze uit de brieven van Sjahrir (de eerste premier van Indonesië) aan zijn Hollandse geliefde.

     

  • Lia Tilon

    Lia Tilon (1965) debuteerde in 2002 met de roman Huizen van papier bij Uitgeverij De Arbeiderspers. In 2012 publiceerde Uitgeverij Cossee haar roman Zielhond, in 2017 gevolgd door Archivaris van de wereld. Tilon schrijft romans en korte verhalen. Zij blogt over emigratie en de vraag wat heimwee is. Is heimwee wel verbonden met een plek in je leven, of aan het gevoel dat je had toen je je op die plek bevond? En maakt het wat uit?