Tirade 478

In haar essay over Handke onderzoekt Jolies Heij of die argumentatie wel houdbaar is. Het is de vraag die je kan stellen over kunstenaars van Picasso tot Achterberg en van Michael Jackson tot J.C. Bloem: als het werk briljant is, maar de maker een schurk, wat moeten we dan met het werk? Gelukkig zijn er ook nog helden in de literatuurgeschiedenis, bewijzen de gedichten van Yentl van Stokkum. In lange, vloeiende verzen beschrijft ze haar fascinatie voor Emily Brontë, in wat ze zelf een onderzoek noemt naar de overeenkomst tussen poëzie en séance. Laat u in trance zingen tot u door de negentiende eeuw loopt.

En dat er zelfs in de akelige actualiteit nog literaire helden rondlopen kunt u lezen in het verhaal van Tirade-redacteur Julien Ignacio, die zich liet inspireren door de ontberingen van Behrouz Boochani, de Koerdisch-Iraanse journalist die via Indonesië naar Australië probeerde te vluchten, waar hij zes jaar gevangen werd gezet op het eiland Manus. In gevangenschap schreef hij de meermaals bekroonde roman Alleen de bergen zijn mijn vrienden, en die inspireerde op zijn beurt Ignacio weer tot dit verhaal. Zo dendert de literatuur door de tijd en over zeeën, grijpt als een virus om zich heen en maakt steeds weer nieuwe, gelukzalige slachtoffers.

Laat u besmetten door de woorden van Anke Cuijpers, Mattijs Deraedt, Marjolijn van de Gender, Maria Kager, Hedda Martens, Harm Hendrik ten Napel en Francesco Piccolo (vertaald door Ada Duker). De illustraties zijn van Elianne Koolstra.

Nr. 478, 2020 | 

Bestel

Historisch
  • Nr. 467, 2017
    Achter ieder nummer van Tirade dat verschijnt, gaat de mogelijkheid van een veel omvangrijker nummer schuil, dat niet verschenen is:  het is het topje van de ijsberg. Onze keuze. Tiemen Hiemstra – zijn werk is nog niet uitgegeven of bekroond – schreef een origineel essay over terrorisme. De succesvolle debutant Marijn Sikken leverde een bijdrage... Lees verder
  • Nr. 445, 2012
    ‘Nathalie verdween in de badkamer en kwam terug met twee bordeauxrode, gewatteerde wanten die op de rug waren gedecoreerd met grote margrieten (witte kroonbladeren, geel hart). Ze stak haar handen erin, legde ze op de plek waar je een tweede kussen zou verwachten en vlijde haar hoofd op klassieke meisjeswijze op de bovenste handschoen.’ Dat... Lees verder
  • Nr. 30, 1959
    177 Tijdgenoten (Propsper Mérimée) 181 H.U. Jessurun d’Oliveira – Interview met Lucebert 187 H.U. Jessurun d’Oliveira – Lucebert, Nar en Koning 190 Henk Romein Meyer – Leraar in den vreemde 202 Chris J. van Geel – Gedichten 203 Josine W.L. Meyer – Camus en het absurde leven 208 Alfred Kossmann – Gebed tegen de dominees
  • Nr. 468, 2017
    Sciencefiction kan van alles zijn, maar het is in ieder geval ook een afspiegeling van onze eigen wereld. Of de auteur die wereld, met alle oogkleppen van dien, nu klakkeloos overneemt, of het heden juist gebruikt als afzetpunt. Tirade zou niet zo ver willen gaan als Martijn Lindeboom, die in zijn essay concludeert dat sciencefiction... Lees verder
  • Nr. 462, 2016
    In dit eerste nummer van de 60ste jaargang treffen we literatuur uit verschillende windstreken en doen we nieuwe ontdekkingen: de poëzie van Mohanad Jacob, het kale proza van Rodolfo Walsh en een subtiel verhaal van Laia Jufresa. Meike Grol neemt ons mee naar Australië, Tobias Wals naar Oekraïne en Sipko Melissen naar Kafka in Venetië.... Lees verder

Lees de Tirade Blog

  • Een lezer

    B is beter dan ik in het vinden van de juiste boeken voor onze kinderen. Ze heeft meer geduld en luistert beter. De meeste kinderboeken vind ik slecht van taal en saai. Aan mij heb je pas iets als ik boeken mag aanraden die ik zelf graag lees. Groot was mijn geluk toen Nadim deel...
    Lees verder
  • Denken in dwarsverbanden

    De verhalen van D. Hooijer (1939-2013) vrolijken me altijd op. Een paar jaar terug las ik haar bekroonde bundel Sleur is een roofdier (2007). De volslagen vreemdheid van dat boek was voor mij een verademing. De rare vertelstijl en humor deden me denken aan Gogol, maar binnen de Nederlandse literatuur kon ik weinig adequaat vergelijkingsmateriaal...
    Lees verder
  • Dood aan de digital nomad

    Hieronder woorden uit tijden die misschien niet simpeler waren, maar wel meer vertrouwd. Ondertussen zit ik vast in Abidjan, waar ik gelukkig een mooie berg Dostojevski’s bij elkaar kon sprokkelen. Wanneer ik mij al veel te lang niet meer gedoucht heb of nog eens Engels wil praten of mijn libido mij influistert, dat dit een...
    Lees verder