Bijna vijftig jaar na het verschijnen van het Surinamenummer van Tirade, in 1973, is het hoog tijd voor een vervolg. Met Prakseri trakteert Tirade de lezer op een verse oogst verhalen uit Suriname, ingeleid door Julien Ignacio en Carl Haarnack, en samengesteld door Kevin Headley, die schrijft: ‘Er is een aantal jaren geen verhalenbundel in Suriname verschenen van schrijvers van het land, of beter gezegd, van jonge schrijvers. (…) Prakseri biedt nieuwe en bekende schrijvers van fictie een podium om hun werk te presenteren aan de wereld.’ Hun kakelverse vertellingen beslaan een breed spectrum van thema’s en onderwerpen die alle geworteld zijn in het Surinaamse leven van alledag. Brede aandacht is er voor mondeling overgedragen verhalen, de verschillende talen van het land en de enorme culturele veelkleurigheid. Met bijdragen van: Cynthia McLeod, Jeffrey Thomas Quartier, Lisanne Waridjan, Zerachiel van Mark, Ismene Krishnadath, Kevin Headley, Iraida van Dijk-Ooft, Robby Parabirsing, Maggie Schmeitz, Kevin S. Coulor en illustraties door Joey Roberts.
Nr. 490, 2022 |
Lees de Tirade Blog

Dingen kwijtraken
Naast een strekkende meter fotoalbums bleek er niet zo veel van emotionele waarde te zitten tussen de spullen van mijn ouders. Ik werkte bij het uitruimen van hun huis met twee stapels, waarbij de stapel mee naar Amsterdam na elke heroverweging kromp. Na hun meubels verdwenen alle boeken, platen, interieurprulletjes en kunstigheden die me niet...
Lees verder
'Met een nog net coherent "goedenavond" eindigen, dat is een ongeschreven wet'* – Over het café
De encyclopedie van het geluk 27 In een café rijg je drankjes aan elkaar. Bij Carmiggelt klinkt het zo: ‘de boekhouder zet ‘m elke dag dionysisch op, vult de delicate schemer van de kroeg met zijn schelle stem en wordt alleen geduld omdat hij zo’n goed klantje is. Hij begint altijd met een pilsje. De...
Lees verder
Er geen vrij voor nemen
Sinds deze week zit ik in ronde zes van de roman waaraan ik in 2024 begon. De eerste anderhalf jaar gingen op aan het schrijven van de grote lijn: twee levens moesten worden vastgelegd, elk met een eigen begin. Er moest hoop zijn voor mijn opgroeiende personages, maar ook best wat tegenslag. Mijn wens was...
Lees verder
Blog archief



























