Boris Vriens

boris-vriens

One Reply to “Boris Vriens”

  1. Boris Vriens, is mijn zoon. Na het lezen van het boek van Bibi Dumon Tak, drong het tot mij door,zoveel jaren later, wat mijn zonen is overkomen. Ouderverstoting alom.Nu met mijn één en tachtig jaar ,voel ik nog steeds,iedere dag de pijn

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Nr. 425, 2008
Historisch
  • Omslag Tirade nr. 65
    Nr. 65, 1962
  • Omslag Tirade nr. 484
    Nr. 484, 2021
  • Omslag Tirade nr. 69
    Nr. 69, 1962
  • Omslag Tirade nr. 325
    Nr. 325, 1989
  • Omslag Tirade nr. 392
    Nr. 392, 2001
  • Omslag Tirade nr. 195
    Nr. 195, 1974
  • Omslag Tirade nr. 430
    Nr. 430, 2009
  • Omslag Tirade nr. 86
    Nr. 86, 1964
  • Omslag Tirade nr. 215
    Nr. 215, 1976
  • Omslag Tirade nr. 89
    Nr. 89, 1964
  • Omslag Tirade nr. 138
    Nr. 138, 1968
  • Omslag Tirade nr. 324
    Nr. 324, 1989
  • Omslag Tirade nr. 446
    Nr. 446, 2012
  • Omslag Tirade nr. 225
    Nr. 225, 1977
  • Omslag Tirade nr. 449
    Nr. 449, 2013
  • Omslag Tirade nr. 406
    Nr. 406, 2004
  • Omslag Tirade nr. 84
    Nr. 84, 1963
  • Omslag Tirade nr. 375
    Nr. 375, 1998
  • Omslag Tirade nr. 323
    Nr. 323, 1989
  • Omslag Tirade nr. 331
    Nr. 331, 1990
  • Omslag Tirade nr. 353
    Nr. 353, 1994
  • Omslag Tirade nr. 209
    Nr. 209, 1975
  • Omslag Tirade nr. 133
    Nr. 133, 1968
  • Omslag Tirade nr. 339
    Nr. 339, 1992
  • Omslag Tirade nr. 470
    Nr. 470, 2018

Lees de Tirade Blog

  • Afbeelding bij Onder de moede blaren - over het bos

    Onder de moede blaren - over het bos

    De encyclopedie van het geluk 31 Het is warm en ik verlang intens naar de koelte van het bos. Ik ben opgegroeid op de scheidslijn tussen bos en veld dus je kon altijd beide kanten uit, maar ik zat van jongs af aan het meest in het bos. Zoals je in een oceaan op een...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Veerkracht

    Veerkracht

    Of hij zich inliet met Oosterse wijsbegeerte of een geschoold stoïcijn was weet ik niet, maar zonder dit soort levenskunsten kan ik niet begrijpen met welke onthechtheid dichter Chris van Geel het lot dat hem ten deel gevallen was tegemoet schijnt te hebben getreden. Het gebeurde in 1972, twee jaar voor zijn overlijden, toen hij...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Verlangen naar wat ongedaan bleef – de kunst van het nietsdoen

    Verlangen naar wat ongedaan bleef – de kunst van het nietsdoen

    De encyclopedie van het geluk 30 Na 55 jaar ben ik er nog steeds niet achter of ik lui ben of niet. Op school spijbelde ik veel. Maar spijbelen is nog steeds en probaat middel om dingen gedaan te krijgen: spijbel van je administratie en de afwasmachine wordt ingeladen. Spijbel van het opruimen en je...
    Lees verder
Tirade bloggers
  • "Foto van Bibi Roos"
    Bibi Roos

    Bibi Roos studeert in 2025 af van de opleiding Writing for Performance aan de HKU en is de eerste in de reeks Tiradeblogs van afstudeerders. Ze schreef een scriptie over schaamte en humor en maakt daarnaast als Funny Bergman de explosieve solo ‘Ik ben Funny’, waarmee ze deze zomer op de Parade staat. Ze maakt het liefst werk over Bijzonder Vreemde Personen en Dingen en is entertainer, winnaar en performer in vele opzichten.
    (portret: Lin Woldendorp)

  • "Foto van Gigi Müjde"
    Gigi Müjde

    Gigi Müjde studeert in augustus 2025 af van de schrijfopleiding met een gemoderniseerde bewerking van het Middelnederlandse toneelstuk Mariken van Nieumeghen, namelijk: Meryem van Mokum. Door de lens van een oud Nederlands stuk, reflecteert die op de hedendaagse Nederlandse samenleving. In diens schrijven, speelt Gigi met taal, gebaar en referenties – om de lezer een eigen(aardige) wereld in te lokken vol verwarring en plezier. Die schrijft ook graag in samenwerking, vooral met Robin Alberts volgens hun eigen versie van de flarf-techniek, waarin er een tekst heen en weer wordt verstuurd en om en om wordt herschreven tot het onherkenbaar vol zit met liefde voor taal. Gigi schrijft alleen vanuit liefde, anders telt het niet.

  • "Foto van Julien Ignacio"
    Julien Ignacio

    De Nederlands-Arubaanse schrijver Julien Ignacio (1969) studeerde af als literatuurwetenschapper. Hij publiceerde theaterteksten, blogs en korte verhalen. In 2008 ontving hij de El Hizjraliteratuurprijs voor zijn toneelstuk Hotel Atlantis. Hij was redacteur van literair tijdschrift Tirade en is bestuurslid van de Werkgroep Caraïbische Letteren. In 2018 verscheen zijn debuutroman Kus (nominatie Bronzen Uil). Met collega-schrijvers Michiel van Kempen en Raoul de Jong stelde hij Dat wij zongen samen, een bloemlezing Caraïbische literatuur die in 2022 uitkwam bij uitgeverij Das Mag. In september 2023 verscheen zijn tweede roman Goudjakhals, een kralenketting van historische en futuristische migrantenverhalen, die zich afspelen in onder meer Amsterdam en Aruba, Beiroet en Lesbos.