intro

In dit eerste nummer van de 60ste jaargang treffen we literatuur uit verschillende windstreken en doen we nieuwe ontdekkingen: de poëzie van Mohanad Jacob, het kale proza van Rodolfo Walsh en een subtiel verhaal van Laia Jufresa. Meike Grol neemt ons mee naar Australië, Tobias Wals naar Oekraïne en Sipko Melissen naar Kafka in Venetië. Irwan Droog bespreekt zijn voorliefde voor het werk van John Steinbeck, Carel Peeters buigt zicht over de nieuwe roman van H.M. van den Brink en Kathinka Stel laat ons (opnieuw) kennismaken met Max de Jong. Poëzie is er van Joost Baars, Roberta Petzoldt en Jan Sakko. De afsluitende tirade komt van theatermaakster Laura Vroom. Ten slotte is ook Tirade 462 voorzien van beeld, en wel van de hand van de onnavolgbare Lisa Dröes.

Nr. 462, 2016
Historisch
  • Omslag Tirade nr. 359
    Nr. 359, 1995
  • Omslag Tirade nr. 368
    Nr. 368, 1997
  • Omslag Tirade nr. 460
    Nr. 460, 2015
  • Omslag Tirade nr. 4
    Nr. 4, 1957
  • Omslag Tirade nr. 192
    Nr. 192, 1973
  • Omslag Tirade nr. 202
    Nr. 202, 1975
  • Omslag Tirade nr. 418
    Nr. 418, 2007
  • Omslag Tirade nr. 470
    Nr. 470, 2018
  • Omslag Tirade nr. 84
    Nr. 84, 1963
  • Omslag Tirade nr. 377
    Nr. 377, 1998
  • Omslag Tirade nr. 288
    Nr. 288, 1983
  • Omslag Tirade nr. 72
    Nr. 72, 1962
  • Omslag Tirade nr. 320
    Nr. 320, 1989
  • Omslag Tirade nr. 92
    Nr. 92, 1964
  • Omslag Tirade nr. 210
    Nr. 210, 1975
  • Omslag Tirade nr. 183
    Nr. 183, 1973
  • Omslag Tirade nr. 391
    Nr. 391, 2001
  • Omslag Tirade nr. 212
    Nr. 212, 1976
  • Omslag Tirade nr. 330
    Nr. 330, 1990
  • Omslag Tirade nr. 303
    Nr. 303, 1986
  • Omslag Tirade nr. 61
    Nr. 61, 1962
  • Omslag Tirade nr. 76
    Nr. 76, 1963
  • Omslag Tirade nr. 205
    Nr. 205, 1975
  • Omslag Tirade nr. 444
    Nr. 444, 2012
  • Omslag Tirade nr. 342
    Nr. 342, 1992

Lees de Tirade Blog

  • Afbeelding bij Het oude thuis - over het geluk van herinneren

    Het oude thuis - over het geluk van herinneren

    Larousse 24 Ik rust met mijn hoofd tegen een tuinmuur in Lissabon. Een muur aan mijn rechterzijde is begroeid met wingerd. Links klatert een fonteintje. Vannacht werd ik wakker met gierende doodsangst. Ik dacht dat ik dat wel achter me gelaten had. Ik word nooit meer zo wijs als ik was toen ik 30 was....
    Lees verder
  • Afbeelding bij Telefoon van school

    Telefoon van school

    Toen ik in de pauze van mijn les gehaast naar buiten ging om mijn voicemail af te luisteren bleek het bericht dat ik gekregen had niet van de school van mijn zoon. Het kwam van de speciaalzaak die mijn rijbewijsfoto had gemaakt; het bestand bleek beschadigd – of ik deze week nog langs kon komen....
    Lees verder
  • Afbeelding bij Winterslaap

    Winterslaap

    Ik heb nog nooit zo uitgezien naar de lente. Elke ochtend is als opstaan uit het graf – alsof ik me diep onder de grond bevind en me aan de randen van een koude kuil moet ophijsen. Dit mag geen gotische vertelling worden; wat ik bedoel is dat ik de hele tijd moe ben. Ook...
    Lees verder
Tirade bloggers
  • Foto van Fannah Palmer
    Fannah Palmer

    Fannah Palmer (1994) studeert momenteel online aan de Rijksuniversiteit Groningen. Ze schrijft zelf fictie, poëzie en af en toe een essay. Naast haar ambities in de uitgeverswereld hoopt ze in de nabije toekomst veel eigen werk uit te brengen.

  • Foto van Gigi Müjde
    Gigi Müjde

    Gigi Müjde studeert in augustus 2025 af van de schrijfopleiding met een gemoderniseerde bewerking van het Middelnederlandse toneelstuk Mariken van Nieumeghen, namelijk: Meryem van Mokum. Door de lens van een oud Nederlands stuk, reflecteert die op de hedendaagse Nederlandse samenleving. In diens schrijven, speelt Gigi met taal, gebaar en referenties – om de lezer een eigen(aardige) wereld in te lokken vol verwarring en plezier. Die schrijft ook graag in samenwerking, vooral met Robin Alberts volgens hun eigen versie van de flarf-techniek, waarin er een tekst heen en weer wordt verstuurd en om en om wordt herschreven tot het onherkenbaar vol zit met liefde voor taal. Gigi schrijft alleen vanuit liefde, anders telt het niet.

  • Foto van Femke Lucia
    Femke Lucia

    Femke Lucia (Bogota, 1998) is een eerlijke schrijver, die realistische, menselijke verhalen in een magisch daglicht zet. Ze schrijft omdat ze gelooft in de kracht van verhalen en hecht veel waarde aan gemeenschappelijkheid, haar voorouders en Latijns Amerikaanse muziek. Ze bevindt zich in een zoektocht naar de vorm en betekenis van het schrijverschap, en laat zich daarbij leiden door haar eigen ritme en intuïtie.