Ledjaar van Houten

tirade_440_ledjaar_van_houten

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Historisch
  • Omslag Tirade nr. 485
    Nr. 485, 2021
  • Omslag Tirade nr. 88
    Nr. 88, 1964
  • Omslag Tirade nr. 422
    Nr. 422, 2008
  • Omslag Tirade nr. 270
    Nr. 270, 1981
  • Omslag Tirade nr. 284
    Nr. 284, 1983
  • Omslag Tirade nr. 480
    Nr. 480, 2020
  • Omslag Tirade nr. 479
    Nr. 479, 2020
  • Omslag Tirade nr. 125
    Nr. 125, 1967
  • Omslag Tirade nr. 94
    Nr. 94, 1964
  • Omslag Tirade nr. 460
    Nr. 460, 2015
  • Omslag Tirade nr. 481
    Nr. 481, 2020
  • Omslag Tirade nr. 305
    Nr. 305, 1986
  • Omslag Tirade nr. 367
    Nr. 367, 1997
  • Omslag Tirade nr. 197
    Nr. 197, 1974
  • Omslag Tirade nr. 406
    Nr. 406, 2004
  • Omslag Tirade nr. 142
    Nr. 142, 1968
  • Omslag Tirade nr. 82
    Nr. 82, 1963
  • Omslag Tirade nr. 349
    Nr. 349, 1993
  • Omslag Tirade nr. 45
    Nr. 45, 1960
  • Omslag Tirade nr. 100
    Nr. 100, 1965
  • Omslag Tirade nr. 139
    Nr. 139, 1968
  • Omslag Tirade nr. 162
    Nr. 162, 1970
  • Omslag Tirade nr. 192
    Nr. 192, 1973
  • Omslag Tirade nr. 118
    Nr. 118, 1966
  • Omslag Tirade nr. 420
    Nr. 420, 2007

Lees de Tirade Blog

  • tirade blog Menno Hartman

    Blauwbehoefte

    Larousse 25 Een ergerniswekkende beperking in mijn voorstellingsvermogen: hoewel ik sinds ik ooit voor het eerst met een vliegtuig boven het wolkendek raakte, weet dat daar blauwe lucht is, kan ik voor mijn welbevinden geen gebruik maken van die kennis. Met andere woorden: onder sombere wolkenluchten somber ik. Terwijl ik weet dat het maar een...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Humor

    Humor

    Toen onze zoon geboren werd, toen ze hem in mijn armen legden, gebeurde er iets onverwachts. Zijn verbijsterde gezichtje kwam mij als dat van een totale vreemde voor. Ondanks de waarschuwing van een vriend die eerder dan ik vader was geworden, was ik van een onmiddellijke lichamelijke herkenning uitgegaan, maar hier was een hele nieuwe...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Het oude thuis - over het geluk van herinneren

    Het oude thuis - over het geluk van herinneren

    Larousse 24 Ik rust met mijn hoofd tegen een tuinmuur in Lissabon. Een muur aan mijn rechterzijde is begroeid met wingerd. Links klatert een fonteintje. Vannacht werd ik wakker met gierende doodsangst. Ik dacht dat ik dat wel achter me gelaten had. Ik word nooit meer zo wijs als ik was toen ik 30 was....
    Lees verder
Tirade bloggers
  • Foto van Gigi Müjde
    Gigi Müjde

    Gigi Müjde studeert in augustus 2025 af van de schrijfopleiding met een gemoderniseerde bewerking van het Middelnederlandse toneelstuk Mariken van Nieumeghen, namelijk: Meryem van Mokum. Door de lens van een oud Nederlands stuk, reflecteert die op de hedendaagse Nederlandse samenleving. In diens schrijven, speelt Gigi met taal, gebaar en referenties – om de lezer een eigen(aardige) wereld in te lokken vol verwarring en plezier. Die schrijft ook graag in samenwerking, vooral met Robin Alberts volgens hun eigen versie van de flarf-techniek, waarin er een tekst heen en weer wordt verstuurd en om en om wordt herschreven tot het onherkenbaar vol zit met liefde voor taal. Gigi schrijft alleen vanuit liefde, anders telt het niet.

  • Foto van Aska Hayakawa
    Aska Hayakawa

    Aska Hayakawa groeide op als third-culture kid in Leiden. Haar verhalen gaan over eenzaamheid in het kapitalisme en de hedendaagse zoektocht naar geluk. Deze zomer studeert ze af van de studie Writing for Performance aan de HKU met het avondvullend toneelstuk Pièce de Résistance! en een scriptieonderzoek naar werkbare kwetsbaarheid. Eerder schreef ze theaterteksten voor Cecilia Moisio Company, Club Guy & Roni, Maas Theater en Dans en Bosfest. Haar kortverhalen werden gepubliceerd bij DIG, De Gids, Tirade Blog en De Revisor. Momenteel werkt ze aan haar debuutroman bij Uitgeverij Pluim.

    (portret: Lin Woldendorp)

  • Foto van Julien Ignacio
    Julien Ignacio

    De Nederlands-Arubaanse schrijver Julien Ignacio (1969) studeerde af als literatuurwetenschapper. Hij publiceerde theaterteksten, blogs en korte verhalen. In 2008 ontving hij de El Hizjraliteratuurprijs voor zijn toneelstuk Hotel Atlantis. Hij was redacteur van literair tijdschrift Tirade en is bestuurslid van de Werkgroep Caraïbische Letteren. In 2018 verscheen zijn debuutroman Kus (nominatie Bronzen Uil). Met collega-schrijvers Michiel van Kempen en Raoul de Jong stelde hij Dat wij zongen samen, een bloemlezing Caraïbische literatuur die in 2022 uitkwam bij uitgeverij Das Mag. In september 2023 verscheen zijn tweede roman Goudjakhals, een kralenketting van historische en futuristische migrantenverhalen, die zich afspelen in onder meer Amsterdam en Aruba, Beiroet en Lesbos.