Historisch
  • Omslag Tirade nr. 308
    Nr. 308, 1987
  • Omslag Tirade nr. 450
    Nr. 450, 2013
  • Omslag Tirade nr. 52
    Nr. 52, 1961
  • Omslag Tirade nr. 57
    Nr. 57, 1961
  • Omslag Tirade nr. 313
    Nr. 313, 1987
  • Omslag Tirade nr. 83
    Nr. 83, 1963
  • Omslag Tirade nr. 215
    Nr. 215, 1976
  • Omslag Tirade nr. 383
    Nr. 383, 2000
  • Omslag Tirade nr. 426
    Nr. 426, 2008
  • Omslag Tirade nr. 195
    Nr. 195, 1974
  • Omslag Tirade nr. 483
    Nr. 483, 2021
  • Omslag Tirade nr. 343
    Nr. 343, 1992
  • Omslag Tirade nr. 398
    Nr. 398, 2003
  • Omslag Tirade nr. 362
    Nr. 362, 1996
  • Omslag Tirade nr. 175
    Nr. 175, 1972
  • Omslag Tirade nr. 123
    Nr. 123, 1967
  • Omslag Tirade nr. 333
    Nr. 333, 1991
  • Omslag Tirade nr. 421
    Nr. 421, 2007
  • Omslag Tirade nr. 51
    Nr. 51, 1961
  • Omslag Tirade nr. 480
    Nr. 480, 2020
  • Omslag Tirade nr. 318
    Nr. 318, 1988
  • Omslag Tirade nr. 113
    Nr. 113, 1966
  • Omslag Tirade nr. 387
    Nr. 387, 2000
  • Omslag Tirade nr. 432
    Nr. 432, 2010
  • Omslag Tirade nr. 288
    Nr. 288, 1983

Lees de Tirade Blog

  • Afbeelding bij Mij is de wrake – over vechtfilms

    Mij is de wrake – over vechtfilms

    Mijn eerste vechtfilms waren ongetwijfeld met Bud Spencer en Terence Hill, die eigenlijk Carlo Pedersoli en Mario Girotti heetten. Zeer opmerkelijk: helden in de zogenaamde spaghetti-westerns (gemaakt in Italië) moesten blijkbaar een Amerikaanse naam om het spaghetti-aspect te verdoezelen. Bud was een vriendelijke iets domme dikke reus die mensen het liefste met een vuist als...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Onder de moede blaren - over het bos

    Onder de moede blaren - over het bos

    De encyclopedie van het geluk 31 Het is warm en ik verlang intens naar de koelte van het bos. Ik ben opgegroeid op de scheidslijn tussen bos en veld dus je kon altijd beide kanten uit, maar ik zat van jongs af aan het meest in het bos. Zoals je in een oceaan op een...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Veerkracht

    Veerkracht

    Of hij zich inliet met Oosterse wijsbegeerte of een geschoold stoïcijn was weet ik niet, maar zonder dit soort levenskunsten kan ik niet begrijpen met welke onthechtheid dichter Chris van Geel het lot dat hem ten deel gevallen was tegemoet schijnt te hebben getreden. Het gebeurde in 1972, twee jaar voor zijn overlijden, toen hij...
    Lees verder
Tirade bloggers
  • "Foto van Julien Ignacio"
    Julien Ignacio

    De Nederlands-Arubaanse schrijver Julien Ignacio (1969) studeerde af als literatuurwetenschapper. Hij publiceerde theaterteksten, blogs en korte verhalen. In 2008 ontving hij de El Hizjraliteratuurprijs voor zijn toneelstuk Hotel Atlantis. Hij was redacteur van literair tijdschrift Tirade en is bestuurslid van de Werkgroep Caraïbische Letteren. In 2018 verscheen zijn debuutroman Kus (nominatie Bronzen Uil). Met collega-schrijvers Michiel van Kempen en Raoul de Jong stelde hij Dat wij zongen samen, een bloemlezing Caraïbische literatuur die in 2022 uitkwam bij uitgeverij Das Mag. In september 2023 verscheen zijn tweede roman Goudjakhals, een kralenketting van historische en futuristische migrantenverhalen, die zich afspelen in onder meer Amsterdam en Aruba, Beiroet en Lesbos.

  • "Foto van Sybren Sybesma"
    Sybren Sybesma

    Sybren Sybesma (2001) werd in Leiden geboren. Na de middelbare school deed hij een jaar vooropleiding klassiek piano aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Daarna studeerde hij Biomedische Wetenschappen in Leiden. Hij volgde een cursus korte verhalenschrijven aan de Schrijversvakschool in Amsterdam bij Nico Dros. Bij de Mare kerstverhalenwedstrijd won hij twee keer de derde prijs. Ander werk verscheen op De optimist, Op ruwe planken, De Parelduiker en in het Friese literaire tijdschrift Ensafh. Momenteel studeert hij in Utrecht. Hij speelt nog veel piano.

  • "Foto van Gigi Müjde"
    Gigi Müjde

    Gigi Müjde studeert in augustus 2025 af van de schrijfopleiding met een gemoderniseerde bewerking van het Middelnederlandse toneelstuk Mariken van Nieumeghen, namelijk: Meryem van Mokum. Door de lens van een oud Nederlands stuk, reflecteert die op de hedendaagse Nederlandse samenleving. In diens schrijven, speelt Gigi met taal, gebaar en referenties – om de lezer een eigen(aardige) wereld in te lokken vol verwarring en plezier. Die schrijft ook graag in samenwerking, vooral met Robin Alberts volgens hun eigen versie van de flarf-techniek, waarin er een tekst heen en weer wordt verstuurd en om en om wordt herschreven tot het onherkenbaar vol zit met liefde voor taal. Gigi schrijft alleen vanuit liefde, anders telt het niet.