Historisch
  • Omslag Tirade nr. 98
    Nr. 98, 1965
  • Omslag Tirade nr. 83
    Nr. 83, 1963
  • Omslag Tirade nr. 268
    Nr. 268, 1981
  • Omslag Tirade nr. 2
    Nr. 2, 1957
  • Omslag Tirade nr. 52
    Nr. 52, 1961
  • Omslag Tirade nr. 38
    Nr. 38, 1960
  • Omslag Tirade nr. 123
    Nr. 123, 1967
  • Omslag Tirade nr. 218
    Nr. 218, 1976
  • Omslag Tirade nr. 359
    Nr. 359, 1995
  • Omslag Tirade nr. 162
    Nr. 162, 1970
  • Omslag Tirade nr. 355
    Nr. 355, 1994
  • Omslag Tirade nr. 425
    Nr. 425, 2008
  • Omslag Tirade nr. 203
    Nr. 203, 1975
  • Omslag Tirade nr. 398
    Nr. 398, 2003
  • Omslag Tirade nr. 410
    Nr. 410, 2005
  • Omslag Tirade nr. 175
    Nr. 175, 1972
  • Omslag Tirade nr. 460
    Nr. 460, 2015
  • Omslag Tirade nr. 77
    Nr. 77, 1963
  • Omslag Tirade nr. 105
    Nr. 105, 1965
  • Omslag Tirade nr. 204
    Nr. 204, 1975
  • Omslag Tirade nr. 403
    Nr. 403, 2004
  • Omslag Tirade nr. 103
    Nr. 103, 1965
  • Omslag Tirade nr. 131
    Nr. 131, 1967
  • Omslag Tirade nr. 390
    Nr. 390, 2001
  • Omslag Tirade nr. 367
    Nr. 367, 1997

Lees de Tirade Blog

  • Afbeelding bij Mij is de wrake – over vechtfilms

    Mij is de wrake – over vechtfilms

    Mijn eerste vechtfilms waren ongetwijfeld met Bud Spencer en Terence Hill, die eigenlijk Carlo Pedersoli en Mario Girotti heetten. Zeer opmerkelijk: helden in de zogenaamde spaghetti-westerns (gemaakt in Italië) moesten blijkbaar een Amerikaanse naam om het spaghetti-aspect te verdoezelen. Bud was een vriendelijke iets domme dikke reus die mensen het liefste met een vuist als...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Onder de moede blaren - over het bos

    Onder de moede blaren - over het bos

    De encyclopedie van het geluk 31 Het is warm en ik verlang intens naar de koelte van het bos. Ik ben opgegroeid op de scheidslijn tussen bos en veld dus je kon altijd beide kanten uit, maar ik zat van jongs af aan het meest in het bos. Zoals je in een oceaan op een...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Veerkracht

    Veerkracht

    Of hij zich inliet met Oosterse wijsbegeerte of een geschoold stoïcijn was weet ik niet, maar zonder dit soort levenskunsten kan ik niet begrijpen met welke onthechtheid dichter Chris van Geel het lot dat hem ten deel gevallen was tegemoet schijnt te hebben getreden. Het gebeurde in 1972, twee jaar voor zijn overlijden, toen hij...
    Lees verder
Tirade bloggers