Historisch
  • Omslag Tirade nr. 485
    Nr. 485, 2021
  • Omslag Tirade nr. 73
    Nr. 73, 1963
  • Omslag Tirade nr. 371
    Nr. 371, 1997
  • Omslag Tirade nr. 122
    Nr. 122, 1967
  • Omslag Tirade nr. 67
    Nr. 67, 1962
  • Omslag Tirade nr. 405
    Nr. 405, 2004
  • Omslag Tirade nr. 466
    Nr. 466, 2017
  • Omslag Tirade nr. 59
    Nr. 59, 1961
  • Omslag Tirade nr. 499
    Nr. 499, 2025
  • Omslag Tirade nr. 138
    Nr. 138, 1968
  • Omslag Tirade nr. 265
    Nr. 265, 1981
  • Omslag Tirade nr. 465
    Nr. 465, 2016
  • Omslag Tirade nr. 322
    Nr. 322, 1989
  • Omslag Tirade nr. 329
    Nr. 329, 1990
  • Omslag Tirade nr. 95
    Nr. 95, 1964
  • Omslag Tirade nr. 295
    Nr. 295, 1984
  • Omslag Tirade nr. 477
    Nr. 477, 2019
  • Omslag Tirade nr. 292
    Nr. 292, 1984
  • Omslag Tirade nr. 178
    Nr. 178, 1972
  • Omslag Tirade nr. 389
    Nr. 389, 2001
  • Omslag Tirade nr. 378
    Nr. 378, 1999
  • Omslag Tirade nr. 353
    Nr. 353, 1994
  • Omslag Tirade nr. 310
    Nr. 310, 1987
  • Omslag Tirade nr. 179
    Nr. 179, 1972
  • Omslag Tirade nr. 358
    Nr. 358, 1995

Lees de Tirade Blog

  • Afbeelding bij Mij is de wrake – over vechtfilms

    Mij is de wrake – over vechtfilms

    Mijn eerste vechtfilms waren ongetwijfeld met Bud Spencer en Terence Hill, die eigenlijk Carlo Pedersoli en Mario Girotti heetten. Zeer opmerkelijk: helden in de zogenaamde spaghetti-westerns (gemaakt in Italië) moesten blijkbaar een Amerikaanse naam om het spaghetti-aspect te verdoezelen. Bud was een vriendelijke iets domme dikke reus die mensen het liefste met een vuist als...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Onder de moede blaren - over het bos

    Onder de moede blaren - over het bos

    De encyclopedie van het geluk 31 Het is warm en ik verlang intens naar de koelte van het bos. Ik ben opgegroeid op de scheidslijn tussen bos en veld dus je kon altijd beide kanten uit, maar ik zat van jongs af aan het meest in het bos. Zoals je in een oceaan op een...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Veerkracht

    Veerkracht

    Of hij zich inliet met Oosterse wijsbegeerte of een geschoold stoïcijn was weet ik niet, maar zonder dit soort levenskunsten kan ik niet begrijpen met welke onthechtheid dichter Chris van Geel het lot dat hem ten deel gevallen was tegemoet schijnt te hebben getreden. Het gebeurde in 1972, twee jaar voor zijn overlijden, toen hij...
    Lees verder
Tirade bloggers
  • "Foto van Aska Hayakawa"
    Aska Hayakawa

    Aska Hayakawa groeide op als third-culture kid in Leiden. Haar verhalen gaan over eenzaamheid in het kapitalisme en de hedendaagse zoektocht naar geluk. Deze zomer studeert ze af van de studie Writing for Performance aan de HKU met het avondvullend toneelstuk Pièce de Résistance! en een scriptieonderzoek naar werkbare kwetsbaarheid. Eerder schreef ze theaterteksten voor Cecilia Moisio Company, Club Guy & Roni, Maas Theater en Dans en Bosfest. Haar kortverhalen werden gepubliceerd bij DIG, De Gids, Tirade Blog en De Revisor. Momenteel werkt ze aan haar debuutroman bij Uitgeverij Pluim.

    (portret: Lin Woldendorp)

  • "Foto van Koen Dobbelaer"
    Koen Dobbelaer

    Koen Dobbelaer (2000) is schrijver, scenarist en voormalig kindacteur. Deze zomer studeert hij af van de studie Writing for Performance aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht met het filmscenario Een Film Over Familie, een absurdistisch drama over de drang naar maakbaarheid. Dit najaar verschijnt de door hem geschreven film De Laatste Dag in het Leven van Walterus.

  • "Foto van Gigi Müjde"
    Gigi Müjde

    Gigi Müjde studeert in augustus 2025 af van de schrijfopleiding met een gemoderniseerde bewerking van het Middelnederlandse toneelstuk Mariken van Nieumeghen, namelijk: Meryem van Mokum. Door de lens van een oud Nederlands stuk, reflecteert die op de hedendaagse Nederlandse samenleving. In diens schrijven, speelt Gigi met taal, gebaar en referenties – om de lezer een eigen(aardige) wereld in te lokken vol verwarring en plezier. Die schrijft ook graag in samenwerking, vooral met Robin Alberts volgens hun eigen versie van de flarf-techniek, waarin er een tekst heen en weer wordt verstuurd en om en om wordt herschreven tot het onherkenbaar vol zit met liefde voor taal. Gigi schrijft alleen vanuit liefde, anders telt het niet.