voorproeven

Klik hieronder om de eerste pagina van de bijdragen te lezen.

Nr. 462, 2016
Historisch
  • Omslag Tirade nr. 265
    Nr. 265, 1981
  • Omslag Tirade nr. 321
    Nr. 321, 1989
  • Omslag Tirade nr. 296
    Nr. 296, 1985
  • Omslag Tirade nr. 267
    Nr. 267, 1981
  • Omslag Tirade nr. 307
    Nr. 307, 1986
  • Omslag Tirade nr. 433
    Nr. 433, 2010
  • Omslag Tirade nr. 268
    Nr. 268, 1981
  • Omslag Tirade nr. 53
    Nr. 53, 1961
  • Omslag Tirade nr. 73
    Nr. 73, 1963
  • Omslag Tirade nr. 405
    Nr. 405, 2004
  • Omslag Tirade nr. 430
    Nr. 430, 2009
  • Omslag Tirade nr. 339
    Nr. 339, 1992
  • Omslag Tirade nr. 1
    Nr. 1, 1957
  • Omslag Tirade nr. 140
    Nr. 140, 1968
  • Omslag Tirade nr. 133
    Nr. 133, 1968
  • Omslag Tirade nr. 119
    Nr. 119, 1966
  • Omslag Tirade nr. 299
    Nr. 299, 1985
  • Omslag Tirade nr. 468
    Nr. 468, 2017
  • Omslag Tirade nr. 308
    Nr. 308, 1987
  • Omslag Tirade nr. 177
    Nr. 177, 1972
  • Omslag Tirade nr. 141
    Nr. 141, 1968
  • Omslag Tirade nr. 410
    Nr. 410, 2005
  • Omslag Tirade nr. 158
    Nr. 158, 1970
  • Omslag Tirade nr. 107
    Nr. 107, 1965
  • Omslag Tirade nr. 199
    Nr. 199, 1974

Lees de Tirade Blog

  • Afbeelding bij Honderd aspecten van de maan – over Japanse houtblokprint

    Honderd aspecten van de maan – over Japanse houtblokprint

    De encyclopedie van het geluk 33 Onrecht kan een volk in beweging zetten, en een volk dat onrecht is aangedaan kan de wereld in beweging zetten… zo kan een rechtvaardige man een leger worden. Elke maan rijgt je vast aan alle eerdere die je zag.  Een maanstenen snoer. Deze figuur, Shi Jin – met de...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Mij is de wrake – over vechtfilms

    Mij is de wrake – over vechtfilms

    De encyclopedie van het geluk 32 Mijn eerste vechtfilms waren ongetwijfeld met Bud Spencer en Terence Hill, die eigenlijk Carlo Pedersoli en Mario Girotti heetten. Zeer opmerkelijk: helden in de zogenaamde spaghetti-westerns (gemaakt in Italië) moesten blijkbaar een Amerikaanse naam om het spaghetti-aspect te verdoezelen. Bud was een vriendelijke iets domme dikke reus die mensen...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Onder de moede blaren - over het bos

    Onder de moede blaren - over het bos

    De encyclopedie van het geluk 31 Het is warm en ik verlang intens naar de koelte van het bos. Ik ben opgegroeid op de scheidslijn tussen bos en veld dus je kon altijd beide kanten uit, maar ik zat van jongs af aan het meest in het bos. Zoals je in een oceaan op een...
    Lees verder
Tirade bloggers
  • "Foto van Jos Versteegen"
    Jos Versteegen

    Jos Versteegen (1956) schreef zeven dichtbundels, waarin hij zich vooral liet inspireren door zijn familie en zijn jeugd in Limburg. Voor zijn debuutbundel werd hij genomineerd voor de C. Buddingh’-prijs. Zijn meest recente bundel is Woon ik hier, met herinneringen van oude mensen. In 2016 publiceerde hij zijn vertaling van de Duitse gedichten die Hans Keilson in 1944 in de onderduik schreef voor een geliefde: Sonnetten voor Hanna. Jos Versteegen werkt sinds begin 2017 aan de biografie van Hans Keilson.

  • "Foto van Gigi Müjde"
    Gigi Müjde

    Gigi Müjde studeert in augustus 2025 af van de schrijfopleiding met een gemoderniseerde bewerking van het Middelnederlandse toneelstuk Mariken van Nieumeghen, namelijk: Meryem van Mokum. Door de lens van een oud Nederlands stuk, reflecteert die op de hedendaagse Nederlandse samenleving. In diens schrijven, speelt Gigi met taal, gebaar en referenties – om de lezer een eigen(aardige) wereld in te lokken vol verwarring en plezier. Die schrijft ook graag in samenwerking, vooral met Robin Alberts volgens hun eigen versie van de flarf-techniek, waarin er een tekst heen en weer wordt verstuurd en om en om wordt herschreven tot het onherkenbaar vol zit met liefde voor taal. Gigi schrijft alleen vanuit liefde, anders telt het niet.

  • "Foto van Dünya Calikci"
    Dünya Calikci

    Dünya Calikci (28) is een echte Amsterdammer en schrijver pur sang. Als student aan de opleiding Writing for Performance aan de HKU schrijft ze rauw, eerlijk en realistisch – altijd dicht op de huid. Haar werk draait om echte mensen en hun verhalen, zonder opsmuk of filter. Dünya zoekt de kwetsbaarheid op en vangt het alledaagse in woorden die blijven hangen.