Historisch
  • Omslag Tirade nr. 155
    Nr. 155, 1970
  • Omslag Tirade nr. 350
    Nr. 350, 1994
  • Omslag Tirade nr. 268
    Nr. 268, 1981
  • Omslag Tirade nr. 467
    Nr. 467, 2017
  • Omslag Tirade nr. 182
    Nr. 182, 1972
  • Omslag Tirade nr. 208
    Nr. 208, 1975
  • Omslag Tirade nr. 76
    Nr. 76, 1963
  • Omslag Tirade nr. 479
    Nr. 479, 2020
  • Omslag Tirade nr. 338
    Nr. 338, 1992
  • Omslag Tirade nr. 315
    Nr. 315, 1988
  • Omslag Tirade nr. 415
    Nr. 415, 2006
  • Omslag Tirade nr. 354
    Nr. 354, 1994
  • Omslag Tirade nr. 400
    Nr. 400, 2003
  • Omslag Tirade nr. 305
    Nr. 305, 1986
  • Omslag Tirade nr. 269
    Nr. 269, 1981
  • Omslag Tirade nr. 406
    Nr. 406, 2004
  • Omslag Tirade nr. 412
    Nr. 412, 2006
  • Omslag Tirade nr. 301
    Nr. 301, 1986
  • Omslag Tirade nr. 481
    Nr. 481, 2020
  • Omslag Tirade nr. 407
    Nr. 407, 2005
  • Omslag Tirade nr. 117
    Nr. 117, 1966
  • Omslag Tirade nr. 97
    Nr. 97, 1965
  • Omslag Tirade nr. 390
    Nr. 390, 2001
  • Omslag Tirade nr. 178
    Nr. 178, 1972
  • Omslag Tirade nr. 9
    Nr. 9, 1957

Lees de Tirade Blog

  • Afbeelding bij Mij is de wrake – over vechtfilms

    Mij is de wrake – over vechtfilms

    Mijn eerste vechtfilms waren ongetwijfeld met Bud Spencer en Terence Hill, die eigenlijk Carlo Pedersoli en Mario Girotti heetten. Zeer opmerkelijk: helden in de zogenaamde spaghetti-westerns (gemaakt in Italië) moesten blijkbaar een Amerikaanse naam om het spaghetti-aspect te verdoezelen. Bud was een vriendelijke iets domme dikke reus die mensen het liefste met een vuist als...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Onder de moede blaren - over het bos

    Onder de moede blaren - over het bos

    De encyclopedie van het geluk 31 Het is warm en ik verlang intens naar de koelte van het bos. Ik ben opgegroeid op de scheidslijn tussen bos en veld dus je kon altijd beide kanten uit, maar ik zat van jongs af aan het meest in het bos. Zoals je in een oceaan op een...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Veerkracht

    Veerkracht

    Of hij zich inliet met Oosterse wijsbegeerte of een geschoold stoïcijn was weet ik niet, maar zonder dit soort levenskunsten kan ik niet begrijpen met welke onthechtheid dichter Chris van Geel het lot dat hem ten deel gevallen was tegemoet schijnt te hebben getreden. Het gebeurde in 1972, twee jaar voor zijn overlijden, toen hij...
    Lees verder
Tirade bloggers
  • "Foto van Anna op de Weegh"
    Anna op de Weegh

    Anna op de Weegh schrijft experimenteel theater over honger, onhoudbare transformatie en de (her)ontdekking van een lichaam. Haar teksten zijn vlezig, tactiel en poëtisch. In de afgelopen vier jaar werkte ze o.a. als dramaturg, liep ze stage bij Theater Utrecht als regieassistent voor de voorstelling Panic Room en zette ze samen met Maggie Thedinga het tweekoppige collectief Disgusted & Horny op.

  • "Foto van Julia Buijs"
    Julia Buijs

    Julia Buijs is theater- en filmschrijver en manusje van alles. Deze zomer studeert ze af aan de opleiding Writing For Performance aan de HKU, met het scenario voor een bemoedigende animatiefilm over een station waar het altijd regent en niemand een gezicht heeft. Met dit en haar toekomstig werk wil ze proberen de lezer stil te laten staan, adem te laten halen en zichzelf en anderen te omarmen. Haar teksten zijn fantasierijk, gelaagd, experimenteel en persoonlijk. Ze werkt door middel van sprokkelen, puzzelen en plakken en gelooft binnen vijf jaar een eigen genre gecreëerd te hebben. Verder zal je haar kunnen vinden als vleermuisveldwerker, regisseur, festivalprogrammeur, creatief producent, saunameester, kinderboekenschrijver en juist ook voorloper van de ‘Kinderlijke’ Verhalen voor Volwassenen.

  • "Foto van Dünya Calikci"
    Dünya Calikci

    Dünya Calikci (28) is een echte Amsterdammer en schrijver pur sang. Als student aan de opleiding Writing for Performance aan de HKU schrijft ze rauw, eerlijk en realistisch – altijd dicht op de huid. Haar werk draait om echte mensen en hun verhalen, zonder opsmuk of filter. Dünya zoekt de kwetsbaarheid op en vangt het alledaagse in woorden die blijven hangen.