Historisch
  • Omslag Tirade nr. 3
    Nr. 3, 1957
  • Omslag Tirade nr. 300
    Nr. 300, 1985
  • Omslag Tirade nr. 209
    Nr. 209, 1975
  • Omslag Tirade nr. 481
    Nr. 481, 2020
  • Omslag Tirade nr. 294
    Nr. 294, 1984
  • Omslag Tirade nr. 312
    Nr. 312, 1987
  • Omslag Tirade nr. 189
    Nr. 189, 1973
  • Omslag Tirade nr. 451
    Nr. 451, 2013
  • Omslag Tirade nr. 405
    Nr. 405, 2004
  • Omslag Tirade nr. 348
    Nr. 348, 1993
  • Omslag Tirade nr. 103
    Nr. 103, 1965
  • Omslag Tirade nr. 338
    Nr. 338, 1992
  • Omslag Tirade nr. 80
    Nr. 80, 1963
  • Omslag Tirade nr. 444
    Nr. 444, 2012
  • Omslag Tirade nr. 377
    Nr. 377, 1998
  • Omslag Tirade nr. 133
    Nr. 133, 1968
  • Omslag Tirade nr. 179
    Nr. 179, 1972
  • Omslag Tirade nr. 82
    Nr. 82, 1963
  • Omslag Tirade nr. 100
    Nr. 100, 1965
  • Omslag Tirade nr. 96
    Nr. 96, 1964
  • Omslag Tirade nr. 9
    Nr. 9, 1957
  • Omslag Tirade nr. 4
    Nr. 4, 1957
  • Omslag Tirade nr. 425
    Nr. 425, 2008
  • Omslag Tirade nr. 483
    Nr. 483, 2021
  • Omslag Tirade nr. 12
    Nr. 12, 1957

Lees de Tirade Blog

  • Afbeelding bij Mij is de wrake – over vechtfilms

    Mij is de wrake – over vechtfilms

    Mijn eerste vechtfilms waren ongetwijfeld met Bud Spencer en Terence Hill, die eigenlijk Carlo Pedersoli en Mario Girotti heetten. Zeer opmerkelijk: helden in de zogenaamde spaghetti-westerns (gemaakt in Italië) moesten blijkbaar een Amerikaanse naam om het spaghetti-aspect te verdoezelen. Bud was een vriendelijke iets domme dikke reus die mensen het liefste met een vuist als...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Onder de moede blaren - over het bos

    Onder de moede blaren - over het bos

    De encyclopedie van het geluk 31 Het is warm en ik verlang intens naar de koelte van het bos. Ik ben opgegroeid op de scheidslijn tussen bos en veld dus je kon altijd beide kanten uit, maar ik zat van jongs af aan het meest in het bos. Zoals je in een oceaan op een...
    Lees verder
  • Afbeelding bij Veerkracht

    Veerkracht

    Of hij zich inliet met Oosterse wijsbegeerte of een geschoold stoïcijn was weet ik niet, maar zonder dit soort levenskunsten kan ik niet begrijpen met welke onthechtheid dichter Chris van Geel het lot dat hem ten deel gevallen was tegemoet schijnt te hebben getreden. Het gebeurde in 1972, twee jaar voor zijn overlijden, toen hij...
    Lees verder
Tirade bloggers